Emziğide Attık Ohh

  İlk aylarda çocuğa hiç emzik vermemiş hatta "aaa olurmu öle şeyy, nçık nçık çocuğu susturmak için tıpa diye kullanıyorlar,nayırr asla kullanmiyiciğim" lafımı yemiştim ki "tıpa" niyetiyle asla kullanmadım.Anne olmadan önce bir halttan haberim yokmuş hatta o gıcık bilmiş teyzeler gibi yorum yapmışım:) Ayrıca çocuum diye demiyorum beni fena yola getirdi.Eyy okuyucu henüz anne değilsen sakın büyük konuşma emi! O sevimli minnakım 50cm boyuna bakmadan laflarını bir güzel yediverir sana.

 Neyse bir gece "şap şup cok cok" tarzı yalanma sesleriyle yerimizden fırladık.Oğlum bu eylem sırasında çıkarılabilecek en yüksek ses ile parmak emiyordu! Ertesi gün doktora danıştım "naapsak doktorcuum,bende çoook uzunn süre parmak emmişim vallahi acı ojenin tadını hatırlıyorum düşün o kadar.." dedim.Güldü tabi "emme ihtiyacı yüksek bir çocuktur o yüzden bu zamanlarda emzik verebilirsin ama sürekli olmasın ve asla bu konuda inatlaşma" dedi.

  Bebeğimin memede uyuması ilk zamanlar beni rahatsız etmedi zaten evde olucam birşey olmaz diye düşündüm.İyikide öyle yapmışım çünkü akşam/gece uykuya dalması benim için kolay oldu,4aylık bebeme uyku eğitimi vermeye çalışıp ikimizide harap etmedim.Tabi çocuk nasıl uyuduysa gece kalktıktan sonrada aynı şekilde uyumak istiyor.Tekrar uykuya dalarken emzik verelim diye düşünürken,parmak emmeye başlayınca düşünmeyi bırakıp eyleme geçtik.Ama doktorun önerisine uyup en baştan bir standart belirleyerek,sadece uyku zamanı kullanmaya başladık.İlk önce bir hevesle cok cok emiyor sonrada atıp uyumaya devam ediyordu.Sabah uyandığında hemen yatağından alıyordum,ağzındaysa yavaşça izin isteyerek ağzından alıp "hadi memeyi yerine kaldıralım,uyurken gelir burdan alırız" diyordum.Vakit gelipte "Haydiii uyumaya" dediğimde "memeeee" diye koşarak çekmecenin önüne geliyordu:) Uykudan kalktığında da "anne meme bitti all all" deyip yerine götürüp bırakıyordu.

  İyi güzelde iki yaşa yaklaşmışken artık bırakmalıydı.Hem "inat dönemine" son sürat ilerlemekteydik hemde yaş ilerledikçe bağımlılık seviyesi artıcaktı.Uzun süre kullanımı bilindiği üzere diş/çene yapısının bozulmasına hatta konuşma geriliğine sebep olabiliyor.Biz sadece uyku vakti kullanıyorduk ve çokta faydasını gördük ama daha ileri gitmeden bırakmalıydık.

Önce yaz tatilini bitirdik sonra emmeyi bıraktı,odası değişti daha büyük odaya geçti,tuvalet eğitimini bitirdi veeee İzmirdeyken en sonunda emziğide attı:)

  Öğlen uykusuna ananemin yatağına uzanmıştık,bıd bıd konuşuyordu veee elinde sallarken memeyi düşürdü bende fırsat bu fırsat "çok zor yerde alamıyorum" dedim.Kabullenmedi tabi."Oğlum sen artık büyüdün,büyükler emzik kullanmazlar sonra dişlerimiz yamulur ıyyy" dedim google dan bakabileceği boyutta yamuk diş resimlerini gösterdim "bakkk pisss iyyy" falan dedim o da aynı tepkiyi gösterdi.Anladımı bilemiyorum tabi:) Hala "anne emzik attı,bitti yok" diyordu.İlk gece baya döndü durdu,ikinci gecede böyle geçti.Alışmış tabi o yüzden uykuya dalabilmesi uzun sürdü.Birkaç gün öğle uykusunda zorlandı ama hem kalabalıkla hemde gezip tozmanın yorgunluğuyla unuttu.Her gece uykuya giderken soruyor sonra kendi kendine "meme attım,yok bitti gitti" diyordu.Dönünce daha çok aklına geldi ama tam sırasıydı ve fırsatı iyi kullandım bence, daha ileride çok daha zor olucaktı.Ilımlı olduğu ve kolay ikna edilebilir bir dönem olduğunu anladığınız anda fırsat yaratın!

  Hele şükür bir aşamayıda kolaylıkla atlattığımız için kendisine teşekkürü borç bilirim.Canım oğluşum keşke hep böyle anlayışlı olsan:) 

Emzirme Dönemi Bitti Gitti

  Evet tam 23 ay sonra mandıramız faaliyetine son vermiş bulunmaktadır.Emen&emilen ortak kararı ile bu sonuca varmış bulunuyoruz.Ama zor geldi bana çok zor.

Bu benzersiz duyguya son vermek..

Allahım bir yandan çok büyük zevkle emzirdiğim doğru olduğu gibi,diğer yandan kesintisiz uyku için bittiği günleride hayal ettiğim doğrudur.Alın size bir annelik çelişkisi daha..

  "1,5 yaşında artık koca oğlan oldu,emzirme yeter" diyenlere inat emzirdim.Hala mı emziriyorsun diye soranlar için burada bir yazı yazmıştım.

  Emzirme dönemi biteli bir aydan fazla oldu ama İce hala gelip "meme nerede anneee" diye yokluyor:) "Dokunabilirsin annecim bak burda,meme gitmedi,sadece artık süt yok" diyorum.Uzun uzun gözlerime bakıp kafasını göğsüme yaslayıp yatıyor.Hala yoksunluk çekiyor sanırım."Çocuktur anlamaz" demeyin,herşeyi anlatın.Ben bebekliğinden beri herşeyi dinlesede-dinlemesede anlatmanın meyvelerini aldım işte.Son dönemlerde çok düşkün olsada, yavaş yavaş bırakırken anlattım ve o minnacık haliyle beni anladı.Ahh oğlum büyümüş işte dedim.Sen o küçücük halinle nasıl da anladın anneyi "puffff damam" deyip göğsüme yattın.

   İğrendirme yada bir anda kesme gibi yöntemler uzmanlar tarafından tavsiye edilmediği gibi bana da göre değildi zaten! Meme ucuna salça,limon,biber falan sürenler var.Herkesin kendi tercihi tabi ama çocuğun ilk büyük ayrılığının "iğrendirme" yöntemiyle olması çok sağlıksız.Ben demiyorum ayol uzmanlar diyor.Belki sonunda gözle görülen tırnak yeme,titizlik,takıntı,öfke,iştahsızlık gibi durumlar olmayabilir ama ileride hayatında neler olacak? Hayatı boyunca ilişkilerini bitirirken içgüdüdel olarak başvurduğu yöntem iğrendirerek ayrılma olabiliyormuş.Olur mu olur valla.Sonuçta tüm hayatını şekillendirecek davranışların temeli 0-3 yaş arasında atılıyor.

 Gece uyanınca nasıl uykuya dalacak diye endişelendim ilk başta.Bir anda bitmesin diye önce gündüz emmelerini bitirdik.Emmek istediğinde ilk önceleri oyunlar ile oyaladım sonra anlatmaya başladım.Gece uykudan önce emziriyordum birde gece kalktığında.İki yaş gerçekten en ideali bırakmak için.Fazlasında gece beslenmesi dişte çürük yaptığı gibi,kesilen uyku da büyüme hormonunun tam salgılanamamasına sebep oluyor.İki haftada biten gündüz emmesinden sonrada yavaşça gece emmesini bitirdik.İlk gece uyku öncesi emzirdim ama gece uyandığında su verdim,kızdı.Yanımıza yatırdık döndü durdu uyudu.İkinci gece yine konuştuk artık bitti hiiiç yok diye.Kızdı,söylendi,açıp baktı "buyda işte buyada anne" dedi.Göğsümde saçını okşarken uyudu.Gece uyandığında iki kez su içip yattı.Su verme alışkanlık yapar bu seferde su ister diyenler var.Onlar bana yenidoğduğunda "kucağa alma alışır" diyenler gibi boş geldi.Sonuçta aylardır alıştığı bir sıvı alımı var susuyor çocuk,insaf! Zaten 4. geceden sonra bir daha su içinde kalkmadı.Wuhuuuuu "kesintisiz gece uykusu" hoşgeldin,sefalar getirdin:) İlk gün popayla kalan sütü sağdım fakat sonrasında gerek olmadı.Sağdığım sütüde oğlan içmedi, ayy bide ağzını yüzünü ekşitti zıpa :))

  Bir ay geçmesine rağmen hala arada bir yokluyor."meme neredee" diye soruyor.Emmek istediği bir iki an bile oldu.Bizim için artık zamanıydı o yüzden sorunsuz atlattık.Ama daha erken zamanda bıraktırmak isteyince tabiki çocuk huysuzlanacak,ne sorunlar çıkarıcaktır.Benim ilk bırakma denemem oğlumun hasta olmasıyla son buldu,sonra tatile gittik yine kaldı,döndük yine hastalandı..En sonunda bitti gitti işte.Bir gelişim basamağını daha atladı minnak bebeğim.

O sonuncu emme..bakışları,mutluluğu,saçının terlemesi,emerken bir eliyle yüzümü okşaması..:( Acaba unuturmuyum bu anı diye gözümü ayırmadan izledim.Saçlarını okşadım,kabull birazda ağladım:( Ayy hiç beklemezdim kendimden.Tabiki ikimizde çok keyif aldık bu süreçten.Allahıma binlerce kez şükürler olsun ki emzirebildim,sütüm vardı,bebeğim emdi ve biz bu keyfi yaşadık.Tüm isteyen annelerde (istemeyenlerde var emin olun) inşallah bu duygulardan eksik kalmazlar.

Bol sütlü günler dilerim efenim..

Yoksa Hala Emziriyormusun?

  Yaşını doldurmuş bebeği olan annelere sorulan en önemli sorulardan biridir bu: "hala emiyor mu?"

İçinde yadırgama,biraz kıskançlık,biraz alaycılık ve azda küçük görme barındırır.Bu memleket böyle,emzirmesen yadırganırsın,emzirme uzar yine yadırganırsın.

  Sezaryan olduğum için sütün gelmez dediler ama hemen geldi çok şükür,oğlumda emdi.Yok şekerli ye,bol şekerli iç,sürekli ye yoksa kesilir dediler halbuki stresten kesilir bu süt bir susun ama dimi..Göğüs ucu yaralarından,iltihaplardan,uykusuzluktan,gazdan bahsederler sürekli,sanki hiç iyi yönleri yokmuş gibi korkutmaya çalışırlar ya onu anlayamıyorum.Söylenilen çoğu şeyi yaşamadım,zaten alışır aman dedikleri çoğu şeyede alışmıyorlar.Kucağa alma alışır ne alışması adamı tutamıyorum ki atom karınca gibi:)Odayı ayırmak çok zor dediler 7.ayında ayırdık hiçte bir şey olmadı,büyük olsaydı asıl sorun olurdu.

  Sütün yedin/yemedin ile bir alakası olduğunu sanmıyorum ilk önce annenin mutlu olmasıyla alakalı.Anne huzurlu ve stresten uzaksa,bol sıvı alıyor ve bebeğide emiyorsa süt oluyor zaten.Olmuyorsada bir sağlık problemi vardır.Ama emziremeyen anneyede "eksik anne,yapay anne" muamelesi yapmak hoş değil.Annelere kendini yetersiz hissettirmek bazılarının çok hoşuna gidiyor maalesef.Ben emzirebildiğim için,sütüm var diye "tamamlanmış anne,doğal anne,daha iyi anne" mi oluyorum? 

  O kadar panik olmuştum ki hamileyken anlatılanlardan,ilk zamanlarda hangisinden ne kadar emdi,kaç dakika durdu,en son soldan emdi sonra sağı vereyim,hemen su içmem lazım,ne yesem acaba diye düşünür olmuştum.Kayınvalidem ağlayan oğlumun başında "doymuyor bu mama ver yazık" der sonrada "aaa mamalar yapay çocuğa kimyasal veriyorsunuz" derdi.Emzirmek için ayrı odaya giderdim arkamdan gelir "ah ahh buda bırakcak memeyi belli,zaten babasıda emmedi" derdi.Stresten acaba doymuyor mu,ben mi beceremiyorum,çocuğuma yetemiyormuyum diye düşündüm ve ağladım bir hafta.Sonra onlar gitti sadece oğlum ve ben kaldık.Emzirme vakitlerinden keyif almaya başladık karşılıklı.İce 16 aylık ve hala yenidoğan iştahıyla emiyor.Bazen bırakması zor olucak diye düşünmüyor değilim hani:) İştahsızlığı ile emmesini ilişkilendirenler oluyor ama genelde mutlu ve gerektiği kadarını yiyen bir bebek İce.Hem huysuzluğunun tavan yaptığı ve hiç birşeyi yemediği diş çıkarma,atak yada hastalık zamanlarında çok işime yaradı emiyor olması.En azından emiyor diye rahattım.

  Herkes bu konularda kırıcı,meraklı,eleştirici anneler ise gergin ve kızgın.En çokta kendisine sorulmadan akıl verenler yok mu.." Aaa emiyor mu kazık kadar ayol,ayıp artık erkek çocuğu o,böyle böyle anneye bağımlı oluyorlar işte,emdiği bir işe yaramıyor bırak,erkek çocuğu fazla emzirilmez uygun değil". Birde "olurmu canım bak benimki 35aylık emiyor hala ver sen ver(!)" diyenler var.Yahu 35 ay ne ki,yaşı yokmu bu çocuğun ben hesap yapmak zorunda kalıyorum,ayrıcaaa çüş yani o kadarda değil!Hee emziren isterse 9 yaşına kadar emzirsin,eskidende çokmuş öyle,beni ilgilendirmez ama ben karşıyım.İki yaş zaten hem sağlıkçılar ve psikologlar tarafından hemde inançlarımız açısından bitişe uygun vakit.Zamanı geldiğinde "ikimizde hazır olduğumuzda bu emzirme bitecek.Ama tek taraflı olsun istemiyorum.

  Öylesine harika anlar ki.Yegane sakin olduğu zaman birde kucakta olduğu için,sarılabildiğim için,bakıştığımız için dahada çok seviyorum.Emerken konuşuyoruz bazen,minnak elleriyle yanağımı okşuyor,ensemden güreşçiler gibi çekip sarılıyor..bazen uyuyor..

Acaba daha mı az gelicek kucağıma diye üzülüyorum yalan değil.Ama ikimiz içinde kesintisiz ve kaliteli gece uykusunuda almamız lazım artık diye düşünüyorum.

  Şimdilik zamana bıraktım bakalım belki kendiliğinden vazgeçer yoksa bi hinlikler düşünürüm ben:)))

Emzirme Haftası Kutlu Ossunn:)

  Emzirme süreci özellikle başlarda çok yoğun ve yorucu olabiliyor.Fakat anne ve bebeği arasında gelişen ve emzirdikçe kuvvetlenen bir bağda oluşuyor.Emzirme sırasında oluşan anne-çocuk ilişkisi...aslında çokta anlatabileceğim gibi değil zaten annelerin çoğu bunu yaşıyor.Ben bazen öylesine yoğun yaşıyorum ki gözlerim doluyor,nekadar da güzel olduğunu düşünüyorum,ellerini seviyorum,okşuyorum,şükürediyorum.

  İlk haftalarda meme ucu yaralarından dolayı çok acı çektim,ağladım.Bebeğim emerken ben acıdan yastıkları sıkıyordum:( Lansinoh krem ve Philips Göğüs Kalkanı sayesinde bu acı dolu dönemi atlattım.O zamanlardan beri emme vakti bizim için keyif demek.Gerçi geceleri zorlanıyorum.Hiç bir zaman uykumu tam almış uyanamıyorum.Şuan 9.aydayız ve acaba ne kadar emzirebilicem yada nekadar emzirmeliyim diye düşünüyorum.İlk 6ay sadece anne sütü alan bebeğimi(bikaç kez formül mamada kullandık tabi),2yaşına kadar ekgıda desteğiyle beraber emzirmeyede devam edebilmeyi diliyorum.Çünkü anne sütüyle beslenmenin yerini; hem fizyolojik hem psikolojik olarak başka birşeyin alması mümkün değil.

  Emzirme yoluyla bebeğe güven ve sıcaklık verirken karşılığında huzur ve mutluluk alıyorsunuz.Bu ilişki sadece bebeğim ve bana özel!Kimseyle paylaşmak zorunda değilim ohhhh:) 

  Aaa birde sütümü nasıl arttırabilirim derdi vardı değilmi:)Çok listeler buldum,neler denedim,süt arttırıcı çaylar içtim fakat sonradan fark ettim ki emzirirken sadece onunla ilgilenirsem hissedilen duygulardan dolayı, hormonların artmasına bağlı olarak sütüm arttı.Ayrıca ne kadar sık emzirirsen bedende buna adapte olup daha çok süt üretiyor.Sağlıklı olarak kilo vermeyede yarıyor,daha ne olsun.

  Şimdilik; nekadar emzirmeli yada nasıl sütten kesmeli konularını düşünmemeye karar verdim.Bebeğimle bu anları doyasıya yaşıyıcam!!Etraftan ayyy yaşına geliyor artık gerek yok,zaten süt artık çocuğa yaramıyor,kazık kadar oluyor bırak,sana zarar zayıfladın halsizsin diyenlere inat..

 Sizlerinde sütünüzün bol olması dileğiyle...

  

Unutmadan emzirme haftası için yapılan araştırmalar var paylaşıvereyim.Lansinoh tarafından yapılmış ve ilgi çekici.