tam zamanlı annelik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tam zamanlı annelik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

3 Ağustos 2017 Perşembe

Bir Gün...

   Gözümü açamadım henüz ama sokaktaki inşaatın gürültüsü yeni başladığına göre saati tahmin ediyorum vee şu dakikliğe bakın hele! Pıt pıt yatak odasına gelen ayak sesleri.Yüzümü yastığa gömüyorum ki tatlı laflarına kanıp ayağa kalkmayım,bu seferde babası kalksın banane.. Hissetti ya sıpa damardan vuruyor "annecimmm kalkma vaktiiii sabah olduuu" bu sefer yumuşacık elleriyle saçlarımı geriye atıp yanaklarımı okşuyor ve "annemm seni çok seviyorum dönde bir öpeyim hadii,bak güneş gibi doğdum ben evine dimi annecimmm?" Dayan Giz dayan,şimdi babaya geçicek az kaldı derkeen tekrar saçlarımı okşayıp,başımı öpüyor "acıktım ben yumurta yapalım hadi beraber" diyor off tamam pesss,kalktım artık.Dönüp arkama bakmıyorum bile haiiiiin kocCa da kesin uyanıktı😬Tabi o kısık sesli,üzerine peri tozu serpilmiş gibi narin olan çocuk gidiyor yerine ben yumurta çırpmaya çalışırken,scooterla ayaklarımı ezen "açımmm,ne zaman hazır olcakkk,parka gitcez miii,dedemi araa,bisiklete binelim,arabamın şarjı nerdeee,paw patrol açarmısınnn?" diye nefes almadan ve yüksek sesle konuşan çocuk geri geliyor.Ben kendi kendime söylenirken o mutfak tezgahına tırmanmış "kahveni ben yapayım hadi" diyor."Ne olacak ki yeaaa iki kaşık kahve birazda su o kadar" derken kavanozun yerini buluyor.
Kahvaltı,park,bisiklet,yemek,alışveriş,oyun alanı,anane/dede ziyareti,arkadaşlara yemeğe gidelim derken gün sonunda ben pelte gibi bir yere kıvrılırken o hala oyun için kolumu bacağımı çekiştirebiliyor.
  Son çare sıcacık küvete bırakıyorum yavruyu ve bir ohhh çekiyorum, tabureyi alıp küvetin yanına konuşlanıyorum.Dergi vs okuyorum yada beni ıslatmasına izin veriyorum,bu arada çeneside hiç durmuyor hiç! Bazen bir saat bazen 20dk kadar suda debeleniyor,çok mutlu olduğu için etrafın batmasını önemsemiyorum,gerçekten.Zaten temiz ve düzenli kalması çok uzun sürmüyor,alışıyor insan bir süre sonra:) Rahvan gitsin mi ne demişler bildin mi? Sonra buruş buruş ve kıpkırmızı şekilde bir çıkıyor kiiiii hamur olmuş hamur:)))) "Tertemiz oldum annem bak pamuk gibiyim" diye bornozuyla dolaniyor evde.Allahım o nasıl bir tatlılık,baldırlarını ısırıyorum,ayak parmaklarını öpüyorum.Yalnız mayışmış bebeyi hemen giydirip yatağa atmazsam yine canlanıyor o yüzden jet hızıyla giydiriyorum, vallahi F1 PitStopları gibiyim.Sonrada bir papatya yada nane limon çayı yapayım diyorum ve demlenirken unutup uyuyorum:) İçimin geçmeside 10dk bulmaz ama geri kalkıyorum,evi şööyle bir topluyorum ki ertesi güne hazır olsun öylede manyağım.

  
  

1 Ağustos 2017 Salı

Tatile Gitti Gelicek..

  Dolu dolu bir yaz tatili geçiriyoruz.Bolca geziyoruz sonra ben iki gün kendime gelemiyorum ama sonra yine yollardayız:) Aslında çok farklı planlarımız vardı hatta biletleri alınıp ayarlanmış eotalarda ama eşimin ani bir rahatsızlığı çıktı bende onu tek bırakıp gitmek istemedim.Hayat siz planlar yaparken... Neyse şuan için iyi çok şükür bizde birarada olmayı kutluyoruz ve Ayda iki kez Ege'de bir yerlere kaçıyoruz.
Evde olduğumuzda bisiklete biniyor yada İstanbulu gezmeye çıkıyoruz.Çok yedik bu aralar şiştim valla kışın ki zayıflıktan eser kalmadı:( 
   Okulsuzluk sadece minnağın hoşuna gidiyor aahahaj ama onunla takılmak bir yere yetişme derdi olmadan hemde harikaymış.Öğlen uyursa eğer yanına kıvrılıp kitap okuyorum.Hem onu koklayıp,izliyorum hem istediğim bşka birşeyi yapıyorum.Uyandığı ilk anları çok sevdiğim için o arada başka bir iş yapmıyorum.Terlemiş ekşi kokulu,şişmiş gözler bir masumluk bir yumuşaklık ogffff.Yarım saat kadar kucakta seviliyor,muhabbet ediyoruz sonra yine birbirimizi yemeye başlıyoruz:p 
  Haftasonu kısmetse yine yollardayız sonra eve sonra yine yollara.. Eşimin test sonuçları iyi çıkarsa Eylül'de 15 gün bir gezimiz var bakalım..Aslında Dubrovnikte Ekim'de GoodFood festivali varmış ona mı gitsek diye düşünüyorum,aklım fikrim yemekte ve kitaplarda evet:) Aslında havalar soğumadan bir Kastamonu-Amasra-Sinop yaparız.Birde çok merak ettiğim Macahel turları var ama ciddi uzun yürüyüşler gerekiyor 5-6 gün falan sürüyorlar.Minnakla biraz zor gibi belki seneye.Ama istek listemde ilk üç içinde sürekli girip fotilerine bakıyorum.
Günde iki kez İnstagrama bakıyorum 10ar dakka falan.Haftada birkez takip ettiğim blogları okuyorum onun dışında telefonla fazla bir ilgim kalmadı.Eski yaz tatillerime geri döndüm gibi.Beni ararsanız yeni bir Lego paketinin başındayımdır:) 

30 Mayıs 2016 Pazartesi

Yetişememek

  Bu resimden benim gibi rahatsız olanlarınız vardır mutlaka.Parmak kaldırın bakimmm:) Anneyiz biz robot değil,herşeye yetişmek zorunda değiliz!  
Birazcık yoruldum desen, "Annesin sen yaparsın" diye bir gaza getirmeler falan yok mu? Bu tarz tanımlar anneler üzerinde sadece psikolojik baskı ve yetersizlik kaygısı yaratıyor.Ve sayelerinde artık "süper anne sendromu" diye bir hastalık var.Aaa unutmadan birde toplumumuzda "saçını süpürge etme" diye bir tabir vardır kii o en kötüsü.Herşeyden vazgeçince daha iyi anne olduğunu söyleyenler çok tabi.Onlarla görüşmemek en iyisi.
  Sabah ayılmak için kahvemi yudumlarken (kendime böyle bir mug yapayım bende) gün içinde yapılacakları düşündükçe, kendini klonlamak isteyen bir ben değilimdir sanırım.Yalnız bunların sorumlusu tabiki çocuğum değil! Hayatımda nelerin değişeceğini bilerek onu dünyaya getirdim.Bunlar belki şehir hayatının hızından, belki giderek artan sorumluluklardan, belkide artık yaşımın ilerlemesindendir bilemiyorum.. 
  Arada bir asfalyalarımıda attırdılar mı tam oluyorum:) Bak şimdi, çocuğunu annesine emanet etmiş,mağazalarda restaurantlarda fink atan arkadaşım bana telefon açmış diyor ki "canıııım valla çok zormuş çocuklu hayat, kocamla haftada bir kere ancak dışarı çıkabiliyoruz." "Yahu ben 2,5 sene oldu daha kocamla bir kere dışarı çıktım sen ne diyon kadınnnn" desem mi? Yok bence o enerjiyi kahve siparişime saklayım:) 
  Ama sende bıktın değil mi sevgili bıloggırım? Hem her türlü imkana sahip,sülalesi yanında olup yakınanlardan hemde "süper anne" gibi gözüküp bunu yarış haline getirenleri görmekten artık bıkmadık mı? "Yetişemiyorsan sorun sende şekerim" alt mesajı veriyorlar resmen.Şimdi çalışan/çalışmayan anne ayrımı yapmıyorum ama yardımcısı olanların da yada kayınvalide,anne,teyze,kardeş gibi imkanı olanların "zamansızlıktan" dert yanmasını hiiiiç anlayamıyorum! Yalnız olanlar naapsın hanımlar? Şükredin ki çocuğunuzu bir iki saatte olsa emanet edebilecek yakınlarınız olduğuna.Bu nasıl bir nimettir bilmiyorsunuz.Sadece çocuk emanet etmek değil konu.Şahsen ben çocuğumdan ayrı kalmaktansa dışarıdaki herhangi bir işimi (market alışverişi,fatura,pazar,terzi,kargo...) halledecek biri olsa daha mutlu olurum.Evet böylede acaip bir insanım:))
  Kendi kendime bir düzen oturtmuştum ama gün geçtikçe,işler çoğaldıkça artık bazı şeylere yetişemiyorum.Eşimle iş bölümümüzde var ama bazen iki tane ben olsaydı diyorum:) Yinede taze anne olduğum dönemlere göre daha iyiyim.
  İlk zamanlar bebekli hayata alışma şoku,diş çıkarma,hastalıklar falan derken duş almak bile lüks oluyordu ama zamanla herşey yerine oturdu.Sadece "anne" olmadığımızı ne kadar erken fark edersek o kadar iyi oluyor.Kendi ihtiyaçları olan,hobileri,istekleri olan bireyler olduğumuzu.. Ben biraz geç fark ettim:( Artık kendime de bir şekilde vakit ayırıyorum.Bunu hepimiz yapmak zorundayız."Bulaşıkları sabahta kaldırsam olur,duşa girip keyif yapıcam" yada "ütü de beklesin amannn,sahilde biraz daha oturalım" diyebiliyorum.İnternete daha az giriyor daha çok kitap,dergi okuyorum.Zaten birde sosyal medyada herşeye yeten,ordan oraya gezen,fit,bakımlı,çocukları uslu,yemek yiyen,üst başları ve evleri tertemiz,süslü püslü sunumlar yapan,çocukları her daim güleryüzlü,bağırmayan falan kadınları görünce...... Ama Blogcu Anne ne güzel dedi geçen gün "o kadınlar var ya onlar aslında yoklar" diye:) Düşününce zaten imkansız olduğunu anlıyor insan.O yüzden daha gerçekçi olanları kendimize örnek almalı ve oksijen maskesini önce kendimize sonra çocuğumuza takmalıyız ki hep beraber yaşayalım! 



18 Ekim 2015 Pazar

Oğlumu Büyütürken Vol.2

  Çocuğum/eşim beni zıvanadan çıkardığında,yıkık bitik tükenik hissettiğimde okurum artık..

  • Çocuk büyütürken sorun yaşamayan anne-baba yoktur.Tek değilsin.
  • Beklentilerini düşür.
  • Bu saatten sonra iade edemezsin,elinde olanı kabullen,senin çocuğun bu (inatçı,güçlü,enerjik)
  • Herzaman sorunlar yaşanabileceğini kabul et ve RAHATLA !!!
  • Çözüm bulmaya çalışırken yardım istemekten çekinme.
  • Kendine de vakit ayır.Hatta haftada bir gün "Giz Günü" olsun. GG 
  • Eş dediğin, adı üstünde yoldaş,yükün bir kısmının onun olduğunu unuttuğunda/kendini kaptırdığında hatırlat.
  • Süper gözüken,her etkinlikten pırtlayan,botoxlu,her daim bakımlı analara bakma sen yahu, onların yardımcıları var ama sanki yok ta onlar harıkalar ımajı yaratmada başarılar.Her haltı becerebiliyor gibi gözüküyorlar,aldanma,kıyaslama! 
  • Çocuğu özgür bırak,hata yapmasına izin ver.
  • Pozitif disiplinnnn,pozitiffff:))
  • Sporu aksatma.
  • Ev işleri için kendini hırpalama ayol olduğu kadar.
  • Daha çok kitap oku.
  • Unutmaki herkesin onayını alamazsın.Hakkı olabilirsiniz de bazen gitsin.Haklısınız değil yalnız "olabilirsiniz"
  • Yalnız vakit geçirmeye özen göster.
  • Anne-oğul daha sakin vakit geçirmeyi dene..
  
 





24 Ağustos 2015 Pazartesi

Oğlumu Büyütürken..

  Seni büyütürken iç güdülerime güvenmenin dışında, bol bol okuyorum ve araştırıyorum.Tabiki yanlışlarım oluyor,pişman olduklarım oluyor, işte bu yüzden daha fazla keşkelerim olsun istemiyorum:( Annelik zorlu bir yol ve ilk çocuğu olanlar,hele de benim gibi etrafında çoluk çocuk olmadan büyüyenler için gri bir alan.Burnum poka bata çıka,çoğu zaman eğlenerek,arada krizlere sürüklenerek ilerliyoruz işte.Ama birde olmazsa olmazlarımız var.Asla taviz vermeden yapılacaklar!

•Etiketleyici ifadelerden kaçınarak yetiştiricem seni.erkeksin sen ağlama,bebekle oynama,kızsın sen top oynama,ev işini kızlar yapar sen karışma, gibi saçma sapan şeyler duymayacaksın.
•İnsanlara,farklılıkları olanlara,hayvanlara,doğaya karşı hoşgörülü ve saygı dolu olmalısın.Hayvanlara asla zarar vermeden,taş atmadan,onlardan korkmadan,severek yaklaşmalısın.Çicekleri yada ağaç yapraklarını kopartmamalısın,ağaç gövdelerine isim kazımamalısın.Farklılıkları olanlar ile dalga geçmemelisin.Anlayışlı olmalısın!
•Annene,kız kardeşine,sevgiline,eşine,hayatındaki bayanlara gerektiği saygıyı gösterecek,onları asla hizmetkarın gibi görmeyeceksin!!!
(Kalkta suyunu kendin al,kendi işini kendin yap,babanın uşağı yok:))
•Ev işlerine yardım etmek,çocuk bakımına yardım etmek,gömleğini ütüleyebilmek kılıbıklık değil,sorumluluktur.Baskı yapan,dalga geçen safsaklar ile arkadaş olma.
•Şiddete asla başvurma,ikna edici ve yapıcı olmaya çalış.Küfür etme ne olur, heleki kimsenin anasına bacısına..
•Oku bolll boll oku.Donanımlı bir erkek ol.
•Canın ne ile ilgilenmek istiyor ise,hangi meslekten zevk alıcaksan onu yap.İlk tercihin,çok para kazandıran bir iş tercih etmek olmasın.
•Dinle.Karşındakini her zaman dinle ve mümkünse empatide kurmaya çalış.
•Teşekkür ederim,rica ederim,lütfen demekten çekinme.Çalışan birini gördün mü bir "kolay gelsin" de.
•Temiz ve şık giyin.Her daim bakımlı olmaya özen göster.Marka takıntın da olmasın mümkünse.
•Hareketsiz kalma,spor yap.Zinde ol,sağlıklı yaşam için iyi beslen ve uyu.
•Hayır demekten çekinme! Karşındaki kırılmasın diye,ayıp olur diye asla istemediğin bir şeyi yapma."hayır" demek kötü hissettirmesin.
•Bir hobin hatta bir kaç hobin olsun.İnternette de olmasın bunlar emi:) Müzik aleti çal,deneme yaz,resim yap,fotoğraf çek,gez çok gez..


 Oğlum,canım,herşeyim; hayattan keyif alan,kendine yetebilen,özgür,doğaya saygılı,aileye değer veren bir çocuk ol sen emi! Ayrıcaaa umutlarımı yada geleceğimi sana bağlamadım ben,sadece senin iyi olmanı istiyorum. Ne demek istediğimi çocuğun olunca anlarsın:))))))) Söylemesem içimde kalırdı ama napim,benim ailem hep bana söyledi,bende sıramı bekliyodum:)

20 Ağustos 2015 Perşembe

Sendromlarımız Geldiyse Üst Üste:))

  Dün gözümü bir açtım.."aman allahım bu sıcak ne,heryerim yapış yapış","bu saatte denize girenler mi var,çığlıkları buralara kadar geliyor,off bi kapayın çenenizi aaaaa", "güneşte gözüme gözüme giriyor yani,anneee şapkam nerdeee,koyduğum birşeyi de yerinde bulayım yahuu","oğlum dur çekiştirme","saçlarım yine dökülüyor,şu yüze bak offf ergen gibi sivilcem çıkmış" veee "giyecek hiçbişiyimmm yooookkk" ile kapanış.Yok canım ne kapanışı....     
  Babam hiç susmadan şikayetçi,annemde destekçisi ama.Yeri geldiğinde acaip uyumlular ve bu durum en çok bana karşılarken olur.Evet kesin böyle."sen beceremezsin,ben yaparım,sen dur bakiim","aaa çocuk zayıfladı ama elimde kayboluyor,yedireyim onu ben dur","burası çok taşlık sevmedim bodrum olsaydı uhuuuu..","deniz çok soğuk,derin,taşlık,kalabalık","alışveriş yapcak yer yok","niye bu kadar sıcak","kardeşin aradımı,sen aradın mı,arasana..".Bunlarla kalsa iyi,birde teyit ettiriyorlar birbirlerine:) "dimii amaa b.","öyle değil mii haytım","söylesene n. söyleseneee" bıdı bıdı bıdıı..
  O hiç sevmediğim kaşındıran,daral getiren boğazlı kazaklardan giymiş gibiyim.Afaganlar basıyo,ayyy yanıyorumm imdaaaat! Ahh şu pms..
İçeriden oğlanın çığlıkları geliyor,yine niye ağlıyor ki acaba? Ne zaman bitecek bu iki yaş sendromu, bir açıp okuyayım.Okumak demişken pok var gibi birsürü kitap getirmiştim, onlarda yarıda kaldı hep.Şuan çekip gitsem,bir saatliğine falan ama,sorun olur mu ki,sonuçta nenesi dedesi yanında.
Biran aklıma geldi de,hiç düşünmedim bana birşey olsa kim bakacak bu oğlana? Allahım sen koru,beni evladımdan ayırmaaa.Bu noktada gözlerim doluyor, bi içleniyorum ve az önce gitmeyi düşündüğümü de unutup içeri giriyorum.
"Oğlummmmm,birtanemm,annesinin kuzusuuu(ne varoşum be:)),ballı lokmamm" birde sıkıca sarılıyorum, ohhh tamam kendime geldim.Denize gidebiliriz.

  

12 Ocak 2015 Pazartesi

Anne Olmayana Kolay Gelen Laf "asla"

"Evlenmeden önce çocuk yetiştirme konusunda altı tane teorim vardı;şimdi ise altı çocuğum var ve hiç teorim yok." John Wilmot

(İlk 23450865 pat-küt,ding-dong,bing-bing,beep-beep ve envai çeşit gürültüden sonra sağır oluyorsunuz.gürültüden hazetmeyen ben çocukların sakin büyütülebileceğini sanarken nede safmışım yahu)


  Ey sevgili(!) anne adayı yada anne olmayan sen her kimsen lütfen ama lütfen çocuğu olan kadının yanında "aaaa ben asla böyle yapmammm...","asla şunu yedirmemmm.." vs deme ve yadırgama.Çünkü o yadırgadığın,çok bilmiş tavrınla bıdı bıdı öttüğün herşeyi gün gelir,bir sevimli yer cücesi burnunu sürteee sürtee sana hatırlatıverir.Ohh iyide  olur:)Öyle uzaktan konuşmak kolaydı demiii:))) 
  Evet anlaşıldığı üzere kızgınım.Hem kendime hemde "dış seslere".Büyüklerimizin "büyük lokma ye ama büyük söz konuşma,gün gelir seni bulur,bekara kadın boşamak kolay.." gibi lafları tecrübeyle sabitmiş.
  Asla asla deme çünküü "asla" dediğin çoğu şeyi yapmak zorunda kalabiliyorsun.
Anne adaylarının,çocuk gelişimi kitaplarını yalayıp yutmuş taze annelerin ve henüz çocuğu olmayan na-annelerin genelde "asla" dedikleri;
* emzik hiçte doğru deil bikerem ben vermiyicemm 
* ailemi asla çocuk bakımına karıştırmıycem
* ayakta çocukmu sallanır yazııık
* şekerleme/çikolata/pirinç unu verilir mi hiç çocuğa,obez mi yapceniz çocuu
* tv asla izletmem,telefonun/tabletin varlığından bile haberi olmıyacak
* altı bezlenirmi kazık kadar çocuğun,bi çiş diyemiyormu canım
* yanımıza çocuk yatırmam,karı-koca arasında bebenin işi ne
* okula gidene kadar emzircen herhalde,neden kesmedin memeden
* dip boyam asla gelmez,her zaman bakımlı olurum ben hemde çocuğuma bakarım
* evimide temizlerim,yemeğimide yaparım,kocamıda severim,herbişeye yeterim (buna bişi derdimde neyse:))
* benimki 7dedin mi kendi kendine uyucak görürsün bak
* ay ne var tatili dert etcek,uçağa binerken ver uyku ilacını,arabada ver oyuncağı sussun..
* benimki herşeyi yer,zorlamam ben hemde kendi başına yer
* pembe,simli,tüllü bişi giydirmem
* el kadar çocuğa oje sürmem
* soğukta dışarı çıkartırım/çıkartmam
* yapıyosan kendin bakıcan kardişimm,dedeye/nineye/teyzeye/kuzene çocuk kakışlamıcan 
.....ilk aklıma gelenler bunlar oldu.
  
 Ben çocuğuna yardımcısız bakan bir anneyim.Evimin işi,çocuğumun bakımı çoğu kadın gibi sadece bana kalıyor.Sürekli temas ve ilgi isteyen,çok hareketli bir oğlum var.Ben yinede çocuksuzken yaptığım gibi çarşaflarımı bile ütülüyor,canım isterse börekte açıyorum.Yapamadığım şeylere çocuğumu bahane etmiyorum ama tabiki herşeye yetişemiyorum.En iyisi "to do list" yapmak galiba.İşleri günlere bölüp kendin bin parçaya bölünmemek.
  Ben "asla" dediğim neleri yaptım bi bakalımm;
- tv izletmem dedim,kayınvalidem oğlum henüz11aylıkken,15-20gün bizde kaldı çocuğum reklam bağımlısı oldu
- asla cips/çikolata/şeker vermem dedim eşim iki saat çocuğa bakıcaktı yemek yediremeyince süt dilimi vermiş(bir daha olmadı ama yalnız bırakmaya gelmez)
- sallayarak çocuk mu uyurmuş dedim,uyumamalıda zaten ama kuzenlerim yazın sahilde,plaj havlusunda sallayarak uyuttu inatçı oğlumu:)) 
- yürüyemeyen çocuk tatilde nasıl yorar ki ayol insanı..hahah haa tüm yaz denize bel hizasında girdim!Oğlanı şişme simide koy yüzdür,oynat,çıkar,kurula,emzir,yedir,uyut,denize sok,kurula,eve götür,uyut,oynat....
- yanımızada alıyoruz uyurken eğer gelmek isterse,sarılıp,kokluyoruz,öpüyoruz,o uyuyor biz izliyoruz.Eşinle arandaki romantizmi etkilemiyormuş "arada bir" çocukla uyumak.
-" her zaman bakımlı olurum canım ne var kiii"lafınada yuttum.Uyudum da saçıma fön çektirmek,manikürüm/pedikürüm eksik kaldı..!Bazı geceler duş almaya bile üşenip yastığa gömülüyorum
- ananeye/dedeye/teyzeye çocuk kalalarkene çok mutluyum,evet mutluyum!çünkü ozaman aklım çocukta kalmadan yan odada bir güzel uyuyor,dinleniyorum.Kuaföre gidebiliyorum.
  Yinede haberleri izlerken yada birilerinden ev kazaları hikayeleri dinlerken,ailelerin ihmalkarlıklarını yadırgıyorum.Tutamıyorum kendimi.En iyisi oğlanı hiç yalnız bırakmamam galiba helede şuan bulduğu her mobilyaya tırmanmaya çalışırken..

5 Ocak 2015 Pazartesi

Ama Yorgunummm:(

     *Dikkat bu bir iç dökme seansıdır!*

  "Ama yorguunum.." işte bu henüz yaşında olan çocuğunuzun anlayamayacağı,aslında daha büyük olanlarında anlamak istemediği,duymamazlıktan geldiği söz!
  Sürekli oyun isteyen,günde 3 kez taze yapılmış ana öğün ihtiyacı olan bir bebe,temizlenmesi gereken bir ev,yapılması gereken yemek,ilgi isteyen eş,ee bide bakım ve uyku isteyen ben..
  Saolsun eşim yine anlayışlı,işlere yardımcı olur,yemeği çok dert etmez,ütüsünü bile yapar bazen çünkü onun tek derdi oğlu.Oğlu mutlu olsun yeter:)İyimi kötümü gerçekten bilemiyorum..Ben daha kuralcı ve sakinken eşim tam aksine ağlayan bebeye tahammülü olmayan,"ne istiyorsa vereyim" yada "azıcık çikolata yese ne olur ki" diyen baba kişisi.Anlatıyorum "bu durum beni sinirlendiriyor yapma" yoookkk sanki başkasına söylüyorum kıyamıyor çocuğuna.Konuşup rahatlayım desem onunda dinlemeye hali yok.Hava çook rüzgarlı oğlanı bir haftadır parka bahçeye çıkaramadım,zaten enerjik bebe iyice çıldırdı..Üstüne üstlük dişleri zorluyor,gece bilmem kaç kere kalkıp emiyor,uyuyamıyorumda.Murphy kanunları devreye girdi bende orta kulak iltihabı oldum.Dengem bozuldu,baş ağrısı,dönmesi..İlk önce hamile olduğumu sanıp kuzenim ve annem fenalaştılar:))Bu zaten hassas bebek,sen nasıl ikinciye bakıcaksın diye,paniklerim benim.
 
  Minno benim ütüleyip,katladığım kıyafetleri özenle dağıtırken ben o aynı şeyleri yemediği için farklı yemek yapma derdinde oluyorum.Sonra güzelce oyun oynuyoruz ama ben bitik oluyorum.
  "Yok yok işe dönmek lazım:)Ama şimdi değil daha vakti var."Bunlarda sürekli aklımdan geçmeye başladı.Annelik değil beni yoran,buaralar üstüste gelen işler.Böyle dönemler olcak tabi ama bizimki biraz geç olunca bana ağır geldi sanırım.Şimdi koşa koşa anneme gidicem:)Çocuğu anane ve dede ellerine emanet edip en azından yarım saat uyursam onada şükür.Yemeğide yedirirler,banada bakarlar ohhh..
  Oğluşum birgün bunları okursan yanlış anlama senden şikayetçi değilim.Beni en çok yoran da en mutlu edende bebeğim.Dünyalar tatlısı,birtanem..Daha pratik,daha sakin bir anne olucam İce söz!Beraber öğrenicez daha sakin ve sabırlı olmayı..

5 Haziran 2014 Perşembe

Tam Zamanlı(!) Anneliğim

  Yıllarını boşa geçirme! Oda ne demekse..Çocuğumu büyütmek ne zaman boşa geçen zaman oldu?Geçen yıllar kayıp değil,her anı bambaşka bir kazanç,keyif.
  Mesela geçenlerde ilk defa yüzüstü dönmüştü,amann ne mutluluk soğuk füzyonu keşfetti bebe sanki:)
Hemen video çekip babasına,anneme,teyzesine yolladım.Bunun gibi daha okadar çok anısı olucakki kısmetse.İlk kelimelerini,ilk adımlarını bakıcısı görsün istemem.
   Çocuk sahibi olduktan sonra çalışmak yada çalışmamak bence tartışmaya açık bir konu değil.Tercih meselesi.Ben çalışma hayatına geri dönenlere saygı duyuyor,yadırgamıyorsam bende aynı saygıyı beklerim.Hem şuan çalışsam,kazandığımdan çok daha masraflı olabilecek bir durumdayım.Üniversiteye başladığımdan beri çalıştığım için olsa gerek,biraz yadırganıyorum."Çalışman lazım,iş hayatında olman lazım,herkes bırakıo boşver,ver bakıcıya gitsin,annene bırak...bıdıbıdı."Annem çalışıyor,kaynanamın umrunda değil.Olsada ben bırakmam.
Hem kendi arkadaşlarımdan,hemde okuduğum bloglardan gördüğüm kadarıyla;özellikle ailesine bırakanlar sürekli şikayet içindeler."Annem altını değiştirmeyi unutmuş,kızım dedikodu dinliyor,tüm gün aynı suluğu vermiş,ben çikolata yasak diyorum onlar veriyor.." Verirde yaparda çünkü onlar öyle görmemiş,çocuklarını böyle yetiştirmemiş..Bende sürekli onlarla kavga ediceğime,kendim bakarım daha iyi diye düşünüyorum.Mesela annem,ben oğluma çocuklara özel sudan veriyorum diye ne gerek var diyor.Pekmez kesinlikle yemiyecek diyorum,zararlarını anlatıyorum,ee sana verdim ama diyor.Okumuş etmiş kadın ama annelik farklı birşey işte.Kendi anneliği beğenilmiyormuş hissine mi kapılıyorlar bilemiyorum.
  Yani çalışıp şuçluluk duyan,yada kaliteli zaman geçirmek için(oda yeni moda oldu)o aktiviteden öbürüne koşan,evini,bebeğini,eşini aksatan biri olmak istemiyorum.Çalışanı,yakınlarına bırakmak zorunda olanı çok iyi anlıyorum.Kimi meslek sevgisinden,kimi kariyer merakından,kimi ekonomik zorunluluktan çalışıyor.Çalışsınlarda çok güzel ama çalışmayanada laf etmesinler.
   Ben çalışan bir annenin çocuğuyum.O çalıştığı için ben okul,kurslar ve spordan geriye kalan vaktimi babaannem ile geçiriyordum.Çok ilgiliydi,peşimden koştururdu ama yaşlıydı.Hee bide arnavuttu tabi:)Annemin yasak dediğini verir,babamın hayır dediğine izin verirdi.Elinde kocaman şişler,birşeyler örüp dururdu:)Birgün babam patlayıvermişti,bu evde iki çocuk var anne ya üstüne düşseler,oyun diye birbirlerine zarar verseler ne yaparız diye.Sonuç;o an kaldırdı,ertesi gün işe gittiklerinde yine çıkardı.O tvde Yalan Rüzgarı izledi,kardeşimle bende izledim.Ayyy ne büyük travma:)
İkilemler arasında çok kaldık kardeşimle,çocuğum kalsın istemiyorum.
  Kreşe başlayana kadar yanında olmak,gelişimini izlemek istiyorum.Yani tam zamanlı anneyim ve çokta mutluyum!!!
  Hayatı yaşamayı bırakmadan,doya doya,kendimi ihmal etmeden,geriye baktığımda çocuğumu iyi yetiştirmiş,evimede bakmış ama kendim için pek birşey yapmamışım diye düşünmek istemiyorum.Hayata bikere geliyorum,kendimede bakmalıyım dimi ama..Hergün aynaya bakmamı arzulatacak bir kadın olmalıyım.
Buradan xlarge ailenin annesinin konuyla ilgili beğendiğim bir yazısınıda okuyabilirsiniz.