etkinlik annesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
etkinlik annesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Şubat 2016 Cumartesi

Canı Bile Sıkılamayan Çocuk

  İşte o benim çocuğum:( Aslında çoğu aile benzer sorundan muzdaripmiş.Oyun grupları,eğitici atölyeler,yüzme kursu,masal dinletisi,gym,müzik atölyeleri derken çocukları ordan oraya kadar meşgul ediyoruz ki.. Kreşte aktivite,evde ayrı bir etkinlik derken hep başkası tarafından oynatılmaya alışan çocuk kendi kendini eyleyemiyor.
Baya bayaa yalnız kalmaya tahamülleri yok hep bir oyun kurulmasını bekliyorlar.
Hal böyle olunca bende bir araştırdım,çocuğu odasında oturup kendi kendine oynayan annelere de sordum "naptınız arkadaş bu bebeler böle uysal maşşallahh" diye:) Aldığım cevaplar ve okuduklarımdan anladığım kadarıyla bu durumda da çocuğun karakteri çook önemli tabi birde çocuğa evde bakan kişinin tutumu.Ayy ben buldumcuk gibi ne istese yanındayım çocumun ee birde oyun oynamayı seviyorum,beraber koşuyoruz,dans ediyoruz,sahilde parkta kumları üstüme boca etsede gülüyorum sadece, hoşuma gidiyor oynamak amaa banada mola vakti lazım ve biz bu dengeyi tutturamıyoruz:( Öğlen uykusu süresi de azaldı hatta dışarı çıkmadığı günler yorulmadığı için uyumuyor bile.Bende o saatlerde dinlenmeye alışmışım tabi şimdi zombi gibiyim.
 Bahçeli evde oturabilecek durumumuz şuan yok ama allahtan artık bahçeli ofisimiz var:) Bakınız İceman nena ile bahçe süpürüyor.En azından haftada birgün,yazın daha çok burada vakit geçirebilecek.Belki bir köpüş bile evlat ediniriz ilerde kimbilir..
Eveeet görüldüğü üzere oyuncakları azaltılıp kendi haline bırakılan çocik ne yapıyor! Çöpe atılıcak diye ayırdığım koliyi getirmiş,üstünden araba kaydırıyor ve sayıyor.Çoğu yeni nesil ebeveynler bu tarz oyunları "boşu boşuna geçen vakit" olarak görsede ben hoşlandım.
  Sıkılmasın diye sürekli oyalamayla,oyuncaklara yada aktivitelere boğmayla aslında onlara iyilik yapmış olmuyoruz.
  Kendi çocukluğumu düşünüyorum da ister istemez, nasıl da şanslıymışız! Saatlerce sokakta arkadaşlarımız ile oyunlar oynardık.Tabiki kurslara yada çeşitli etkinliklere katılıyorduk ama yaşıtlarımız ile çok vakit geçiriyorduk.Ama şimdi apartman-rezidans çocuğu neslinin böyle bir imkanı yok.Hatta bu sebepten eve misafir gelince bile sevinir oldu çocuklar:) Büyük küçük fark etmez onlarla ilgilenecek birileri daha çıktı diye mutlu oluyorlar.Valla biz misafir geldiğinde "laf dinleme doooğru odaya" talimatına uyar gider odamızda oynar,oyalanırdık.Dayak falan da yoktu ama o disiplin,sınır bir şekilde sağlanmıştı.
Daha iyi ebeveynler olucaz diyen biz yeni nesil annelerde bir sorun var galiba.. Aman psikolojisi bozulmasın,şu pedegog böyle diyor,bu kitap şunu öneriyor,tv izletmeyim,organik besleyim,özgüven falan derken contaları yakmışız toptan.Yeni nesil çocukların suçu yok, yeni nesil ailelerin suçu var bunda.En çokta heryerde "çocuğumla şöööyle kaliteli vakit geçiriyor,haftanın her günü atölyelere götürüyorum" diyen hatta bunu gözümüze gözümüze sokan anneler de saolsun.Çocuğunla etkinlik yapamıyorsan kötü annesin işte o kadar! 
Yahu annem bile "çocukta özgüven eğitimi şöyle olurmuş,tuvalet eğitimi için şu foruma kaydoldum ben sende oku emi ne güzel", "renkleri şu etkinlik ile öğretelim" diye link atıyor:) Annem cağnım annem sana noldu böyle:)
  Ben bu anne-oğul yapışak ikiz durumumuza kendimce çözümler buldum.İki yaş sendromunu da atlattık mı tamam zaten:) Yok canıııım kesin başka bişiy çıkar dimi? Neyse umarım böyle devam eder.Oyuna daldığı sırada kapıdan pencereden gözlemlemiyorum."acıktın mı" diye oyununu bölmüyorum."ayyy o öyle yapılmaz" diye müdahele etmiyorum.Ayrıcaa artık "ay bi git be çocuum,hade bakim accık oyun oyna sen , "bak anne şimdi yemek yapıyor işi var ya bana yardım et yada odanda oyna ben işim bitince yanına gelicem", "anne biraz dinlensin Berkay da biraz annesiz kafa dinlesin" diyorum:) Ama verdiğim sözü mutlaka tutuyorum.Ee napim misafirim ile iki çift sohbet edemeyim,kocamla hiç konuşamayım mı? Bu yüzden pişikolojisi mi bozulucak? Yok artık!
Hem  "mikemmel insan" diye birşey yok illa ki bir iki sorunlu yanı olucak.Ne kadar az olursa o kadar iyi tabi.
  Yani artık sürekli oyalamaya çalışmıyorum.Arabanın içini oyuncak ile doldurmuyorum,yolu izlesin etrafı daha çok gözlemlesin diye.Evde bakıyorum sıkılınca biraz resim yapıyor,uçak uçuruyor,bebeklerini tuvalete götürüyor-besliyor falan..bi bakıyorum öylece yere uzanmış elinde iki tren bişiyler anlatıyor.
Okulda bize öğrettikleri  "sıkıntı çekmeyen sorun çözücü olamaz"  nasıl da doğruymuş.Girişimci insanlar,mücadeleci olanlar hayatta her istediği önüne hazır gelenlerden çıkmıyor! Bırakıyorum sıkılsın bundan sonra ayyy..





23 Temmuz 2015 Perşembe

Etkinlik Annesi Olamasam da

  Tam teşekküllü bir "etkinlik annesi" olamasam da (niyetimde yok zati),evde olduğumuzda (nadiren), bende çocuğumu oyalayacak bir şeyler arıyorum.
19.ayına gelen oğluşum, saolsun hala bir totosunun üstünde 10dk durmuş değil.Bizi anca deniz,su,kum,koşmaca,tırmanmaca paklıyor.Evde olduğumuzdada yapboz,eşleştirme oyunları, akülü arabası ve plazma car en büyük eğlencesi.Evin içinde heryere bununla gidiyor:)
 Yaşıtlarıyla vakit geçirsin diye daha çok oyun alanlarına ve parklara gidiyoruz.Dış mekan aktivitelerini ikimizde daha çok seviyoruz."Kaliteli zaman geçir şu çocukla, artık ana renkleri bilmeli, sebzeleri öğretsene,bak benim ki bilmem kaç şeyi anlıyor" diyen tanıdıklar da var saolsun.Proje çocuk yetiştiriyorsunuz diyormuyum ben size hiç? Hıı.. Sayelerinde kendimi kötü hissettiğim zamanlar oluyor tabi yalan değil.Acaba çocuğumun gelişimi için daha mı çok endişelenmeliyim diyorum.Ama yapay oyun alanı yaratıp ta "bak buu kırmızıııı,bu yeşilll" dediğim de oğlan oralı bile olmuyor.Parkta tahterevalliye bindiğinde "yukarııı aşağıııı" diyerek oynattığımda ise hoşuna gidiyor ve sanırım böyle öğrenmesi daha iyi.
  Yeni nesil süper anneler, benim gibi raad insanları bile "bende mi problem yahu" dedirtebiliyorlar.Bakımlı,evi temiz toplu,her gün çocuğuna etkinlik üreten,yemeği her daim hazır falan kadınlar var ya hani...Sonra düşünüyorum da aslında çoğu göstermelik paylaşımlar olmalı.
 Hem uzmanlar sürekli aktivite üretilip,bilgi yüklemesi yapılmasının doğru olmadığını da söylüyorlar.Ayarı nasıl olur bilemem tabi.Çünkü bugün bir "çocuk gelişimi uzmanı" bile "henüz 2 yaşına bile gelmemiş çocumm rakamlara çok takıntılıı,çift haneli rakamları bile biliyor" diye yakınıyor.Sonuçta bunları her gün iki saat sen oynatmışsın bu çocuğa.Doktorlar ve pedegoglar, 0-4 yaş arası çocukların sayılarla haşır neşir olmasını doğru bulmuyorlarken hemde! Bir başka anne ise çocuğunun sürekli yarım türkçe yarım ingilizce konuşmasından şikayetçi."anne canım icecream istiyor,white car binip gidelim hadiiii" diyebiliyormuş.Bunları tecrübe edinip fazla yükleme yapmamaya ,kendimide bu konuda daha iyi hissetmeye davet ediyorum.Sonuçta onunla dansta da etsem oyun oynamış oluyorum,yemek yapsam da,odasını beraber toplasakta.
  Ayına göre normal gelişim gösterdiği sürece bende "erken öğretme ve gelişim kaygısı" ile üst üste yükleme yapmaya çalışmayacağım.Son dönemlerde yaşından erken hareketler sergileyen çocuklar revaçta olsa da asla çocuğumu başka çocuklar ile kıyaslamayacağım ve yapanlara da izin vermeyeceğim.Heleki  "doman metodu" ile okul öncesi çocuğuna okuma-yazma öğreten,mükemmeliyetçi annelerden ardıma bakmadan kaçıcam.Oğlum için planlı oyunlar elbetteki kuracağım (hatta burdan paylaşırım da) ama asla o uyanıkken nette gezip dolaşmadan,beraber geçireceğimiz vakitten çalmadan ve sıkıldığı zaman zorlamadan! Televizyon,tablet yada telefondan mümkün olduğunca uzak dursun yeterli şuan.
 Önceden de dediğim gibi eşleme ve hafıza oyunlarını çok seviyor.İyi de vakit geçiriyoruz oynarken.Tabi kutu kutu oyunlar alsam da artık aynı şeyler sıkıcı oluyor,bende nete daldım ve birsürü "ücretli-ücretsiz yazdırılabilir" oyun indirdim.Sevdiği şeylerle oynasın yavrumm napim.. 
Buarada hepsini paylaşıcam tabikisiii:) Bikaç anneye bile faydam dokunsa ne mutlu bana.

* Şuan Kaş tatilimizin ikinci günü,ben şezlongta uzanmış maltımı yudumluyorum pattisimi yiyorum ohhh misss:)))Boyle resım koyabılırım mesela demi ama yok işte durum boyle değil. Tam 3 saat aralıksız ağlayıp bağırıp yakınan bir çocukla uğraşıyordum.İki yaş sendromu tüm hızıyla evimizi sarmış durumda.. Neyse sonunda uyudu ve yııhuuuu itsaaa sammır taymmmm beybiii ben denize kaçarr:))))